لحظات نابِ ناب

خاطرات و اندیشه های گاه گاهم

http://upcity.ir/images2/92903383516046369922.jpg

 

 

تصمیم به ترک ادما برای من خیلی سخته . وقتی یکی بیاد و جاشو تو دلم پیدا کنه و عزیز بشه دیگه شده . چاره ای نیست و نمی تونه به هیچ طریقی از دلم بیرون بره .

اما گاهی وقتا متاسفانه خیلی از این عزیزان به تو خونه دل ادم موندن قناعت نمی کنن و می خوان برن و خونه های بیشتری رو امتحان کنن . درسته اونا میرن اما در اصل جای پاهاشون توی دلم ابدیه .

شاید به احترام علاقه ای که بهشون دارم بی چون و چرا بذارم برن . اما از ذهن و دلم بیرون نمیرن .

اما تازگی ها یه چیزو فهمیدم . گاهی بعضی ادما رو باید ترک کرد . در واقع تا اونا رو ترک نکنم به خودشون نمیان . اما آیا واقعا ترکشون می کنم؟

نه نه .. در ظاهر می گم فلانی خداحافظ برای همیشه اما این فقط حرف زبونه . توی دلم جاش محفوظه . ولی برای اینکه اون بتونه خوب زندگی کنه و یا حتی خودم بتونم خوب زندگی کنم ناچارم حتی در ظاهر هم شده بی رحم بشم .

تصمیم سختیه اما در عین ظالمانه بودنش خیلی جاها به نفع همه است . درست نمی گم ؟

نوشته شده در دوشنبه ٢٩ مهر ۱۳٩٢ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ توسط زهرا نظرات () |

Design By : Mihantheme